Toegegeven, het geeft schitterende plaatjes. Als je echter de deur uit moet, met eigen- of openbaar vervoer kan dat best spannende momenten geven. Hier in de Hoeksche Waard zegt de busvervoerder Transdev doodleuk gisteren na 19.00 uur en vanmorgen tot 10.00 uur, sorry, we rijden niet. De rest van hun gebieden rijden ze, behalve hier.
Je zal maar naar school of werk moeten met deze busonderneming. Sterkte, ze stonden er al niet best op, dat zal nu niet veel beter worden.
Vroeger zou ik staan te popelen bij de eerste sneeuwvlok. Vraag aan Patty, ik maakte van sneeuwschuiven bijna een dag- en nachttaak. Nee, bij ons was er op de paden geen sneeuw te vinden.
En dan dat crossen in de auto door winters weer, man, fantastisch.
Maar das allemaal vroeger, met de bijna verjaardag van Niko 2.0, aanschouw ik het allemaal vanuit huis, bekijk de mooie plaatjes op m’n camera’s. Nu zet ik geen stap buiten de deur zolang er wit spul te zien is. Heden ten dage ben ik al niet zo stabiel meer, laat staan met dat witte spul en lage temperaturen.
Een soort van ingesneeuwd maar dan anders. En dan zijn het kleine aantal vierkante meters best wel een kleine wereld aan het worden.
Maar dat hoort nou eenmaal bij m’n leven na m’n herseninfarct.
Herkenbaar Niko. Het jaar van mijn CVA ben ik nog van de zwarte piste af geskied. Nu lijkt alles zwarte piste.
Ja goed omschreven, zal blij zijn als het weer goed begaanbaar is